A Message by George Carlin:

The paradox of our time in history is that we have taller buildings but shorter tempers, wider Freeways, but narrower viewpoints. We spend more, but have less, we buy more, but enjoy less. We have bigger houses and smaller families, more conveniences, but less time. We have more degrees but less sense, more knowledge, but less judgment, more experts, yet more problems, more medicine, but less wellness.

We drink too much, smoke too much, spend too recklessly, laugh too little, drive too fast, get too angry, stay up too late, get up too tired, read too little, watch TV too much, and pray too seldom.

We have multiplied our possessions, but reduced our values. We talk too much, love too seldom, and hate too often.

We've learned how to make a living, but not a life. We've added years to life not life to years. We've been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet a new neighbor. We conquered outer space but not inner space. We've done larger things, but not better things.

We've cleaned up the air, but polluted the soul. We've conquered the atom, but not our prejudice. We write more, but learn less. We plan more, but accomplish less. We've learned to rush, but not to wait. We build more computers to hold more information, to produce more copies than ever, but we communicate less and less.

These are the times of fast foods and slow digestion, big men and small character, steep profits and shallow relationships. These are the days of two incomes but more divorce, fancier houses, but broken homes. These are days of quick trips, disposable diapers, throwaway morality, one night stands, overweight bodies, and pills that do everything from cheer, to quiet, to kill. It is a time when there is much in the showroom window and nothing in the stockroom. A time when technology can bring this letter to you, and a time when you can choose either to share this insight, or to just hit delete...

Remember; spend some time with your loved ones, because they are not going to be around forever.

Remember, say a kind word to someone who looks up to you in awe, because that little person soon will grow up and leave your side.

Remember, to give a warm hug to the one next to you, because that is the only treasure you can give with your heart and it doesn't cost a cent.

Remember, to say, 'I love you' to your partner and your loved ones, but most of all mean it. A kiss and an embrace will mend hurt when it comes from deep inside of you.

Remember to hold hands and cherish the moment for someday that person will not be there again.

Give time to love, give time to speak! And give time to share the precious thoughts in your mind.

AND ALWAYS REMEMBER:

Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away.

Ce qui compte !
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Un message par George Carlin :

Le paradoxe de notre temps dans l'histoire est que nous avons des bâtiments plus grands mais des trempes plus courts, des autoroutes plus larges, mais des points de vue plus étroits. Nous dépensons plus, mais avons moins, nous achetons plus, mais apprécions moins. Nous avons de plus grandes maisons et de plus petites familles, plus de convenances, mais moins de temps. Nous avons plus de degrés mais moins de sens, plus de connaissance, mais moins de jugement, plus d'experts, pourtant plus de problèmes, plus de médecine, mais moins de santé.

Nous buvons trop, fumons trop, dépensons trop recklessly, rions trop peu, conduisons trop rapide, devenons trop fâchés, restons vers le haut trop en retard, levons trop fatigué, lu trop peu, la montre TV trop, et prions trop rarement.

Nous avons multiplié nos possessions, mais avons réduit nos valeurs. Nous parlons trop, aimons trop rarement, et détestons trop souvent.

Nous avons appris comment faire une vie, mais pas une vie. Nous avons ajouté des années à la vie de la vie pas aux années. Nous avons été toute manière à la lune et dos, mais avons l'ennui traverser la rue pour rencontrer un nouveau voisin. Nous avons conquis l'espace extra-atmosphérique mais l'espace non intérieur. Nous avons fait de plus grandes choses, mais des choses non meilleures.

Nous avons nettoyé l'air, mais avons pollué l'âme. Nous avons conquis l'atome, mais non notre préjudice. Nous écrivons plus, mais apprenons moins. Nous projetons plus, mais accomplissons moins. Nous avons appris à nous précipiter, mais à ne pas attendre. Nous construisons plus d'ordinateurs pour tenir plus d'information, pour produire plus de copies que jamais, mais nous communiquons de moins en moins.

Ce sont les temps des aliments de préparation rapide et la digestion lente, de grands hommes et petit caractère, bénéfices raides et rapports peu profonds. Ce sont les jours de deux revenus mais de plus de divorce, des maisons plus de fantaisie, mais des maisons cassées. Ce sont des jours des voyages rapides, des couches-culottes jetables, de la moralité jetable, des stands d'une nuit, des corps de poids excessif, et des pillules qui font tout de l'acclamation, à la tranquillité, pour tuer. C'est un moment où il y a beaucoup dans la fenêtre de salle d'exposition et rien dans le magasin. Un moment où la technologie peut t'apporter cette lettre, et un moment où vous pouvez choisir de partager cette perspicacité, ou pour frapper juste l'effacement…

Rappelez-vous ; passez une certaine heure avec le votre a aimé ceux, parce qu'elles ne vont pas être autour pour toujours.

Rappelez-vous, dites un mot aimable à quelqu'un qui regarde jusqu'à toi dans la crainte, parce que cette petite personne bientôt grandira et laissera votre côté.

Rappelez-vous, de donner une étreinte chaude à celle à côté de toi, parce que c'est le seul trésor que vous pouvez donner avec votre coeur et il ne coûte pas un cent.

Rappelez-vous, de dire, « je t'aime » à votre associé et votre a aimé ceux, mais les signifie surtout. Un baiser et un embrassement répareront le mal quand il vient de l'intérieur profond de toi.

Rappelez-vous de tenir des mains et d'aimer le moment pour un jour cette personne ne sera pas là encore.

Donnez l'heure d'aimer, donner l'heure de parler ! Et temps d'élasticité de partager les pensées précieuses dans votre esprit.

ET RAPPELEZ-VOUS TOUJOURS :

La vie n'est pas mesurée par le nombre de souffles que nous prenons, mais par les moments qui enlèvent notre souffle.

¡Qué cuenta!
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Un mensaje de George Carlin:

La paradoja de nuestro tiempo en historia es que tenemos edificios más altos pero genios más cortos, autopistas sin peaje más anchas, pero puntos de vista más estrechos. Pasamos más, pero tenemos menos, compramos más, pero gozamos de menos. Tenemos casas más grandes y familias más pequeñas, más conveniencias, pero menos tiempo. Tenemos más grados pero menos sentido, más conocimiento, pero menos juicio, más expertos, con todo más problemas, más medicina, pero menos salud.

Bebemos demasiado, fumamos demasiado, lo pasamos demasiado recklessly, reímos demasiado poco, conducimos demasiado rápido, conseguimos demasiado enojados, permanecemos para arriba demasiado atrasados, nos levantamos demasiado cansado, leído demasiado poco, el reloj TV demasiado, y rogamos demasiado raramente.

Hemos multiplicado nuestras posesiones, pero hemos reducido nuestros valores. Hablamos demasiado, amamos demasiado raramente, y odiamos demasiado a menudo.

Hemos aprendido cómo hacer una vida, pero no una vida. Hemos agregado años a la vida de la vida no a los años. Hemos estado hasta el final a la luna y a la parte posteriora, pero tenemos apuro el cruzar de la calle para satisfacer a un nuevo vecino. Conquistamos el espacio exterior pero el espacio no interno. Hemos hecho cosas más grandes, pero cosas no mejores.

Hemos limpiado encima del aire, pero hemos contaminado el alma. Hemos conquistado el átomo, pero no nuestro prejudicar. Escribimos más, pero aprendemos menos. Planeamos más, pero logramos menos. Hemos aprendido acometer, pero no esperar. Construimos más computadoras para llevar a cabo más información, para producir más copias que siempre, pero nos comunicamos cada vez menos.

Éstas son los tiempos de alimentos de preparación rápida y digestión lenta, hombres grandes y carácter pequeño, beneficios escarpados y relaciones bajas. Éstos son los días de dos rentas pero de más divorcio, casas más de lujo, pero hogares rotos. Éstos son días de viajes rápidos, de pañales disponibles, de la moralidad desechable, de soportes de una noche, de cuerpos gordos, y de las píldoras que hacen todo de la aclamación, a la tranquilidad, para matar. Es una época en que hay mucho en la ventana del salón de muestras y nada en el almacén. Una época cuando la tecnología puede traerle esta letra, y una época cuando usted puede elegir compartir esta penetración, o apenas golpear la cancelación…

Recuerde; pase una cierta hora con su amó unos, porque no van a estar alrededor por siempre.

Recuerde, diga una palabra buena alguien que mira hasta usted en temor, porque esa pequeña persona pronto crecerá para arriba y dejará su lado.

Recuerde, dar un abrazo caliente a el que está al lado de usted, porque ése es el único tesoro que usted puede dar con su corazón y no cuesta un centavo.

Recuerde, decir, “te amo” a su socio y su amó unos, pero sobretodo los significan. Un beso y un abrazo repararán daño cuando viene del interior profundo de usted.

Recuerde llevar a cabo las manos y acariciar el momento para esa persona no estará algún día allí otra vez.

¡Dé la hora de amar, dar hora de hablar! Y tiempo de la elasticidad para compartir los pensamientos preciosos en su mente.

Y RECUERDE SIEMPRE:

La vida no es medida por el número de respiraciones que tomamos, pero por los momentos que eliminan nuestra respiración.

Che cosa conta!
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Un messaggio da George Carlin:

Il paradosso del nostro tempo nella storia è che abbiamo le costruzioni più alte ma temperamenti più corti, autostrade senza pedaggio più larghe, ma punti di vista più stretti. Spendiamo più, ma abbiamo di meno, compriamo più, ma godiamo di meno. Abbiamo le case più grandi e più piccole famiglie, più convenienze, ma meno tempo. Abbiamo più gradi ma meno senso, più conoscenza, ma meno giudizio, più esperti, tuttavia più problemi, la più medicina, ma meno wellness.

Beviamo troppo, fumiamo troppo, spendiamo troppo recklessly, ridiamo troppo piccolo, guidiamo troppo veloce, otteniamo troppo arrabbiati, rimaniamo in su troppo in ritardo, ci alziamo troppo stanco, colto troppo piccolo, vigilanza TV troppo e preghiamo troppo raramente.

Abbiamo moltiplicato i nostri possessi, ma abbiamo ridotto i nostri valori. Comunichiamo troppo, amiamo troppo raramente ed odiamo troppo spesso.

Abbiamo imparato come fare una vita, ma non una vita. Abbiamo aggiunto gli anni a vita di vita non agli anni. Siamo stati tutto il senso alla luna e parte posteriore, ma abbiamo difficoltà attraversare la via per venire a contatto di nuovo vicino. Abbiamo conquistato lo spazio esterno ma lo spazio non interno. Abbiamo fatto le più grandi cose, ma le cose non migliori.

Abbiamo pulito l'aria, ma abbiamo inquinato l'anima. Abbiamo conquistato l'atomo, ma il non nostro pregiudizio. Scriviamo più, ma impariamo di meno. Progettiamo più, ma compiamo di meno. Abbiamo imparato scorrere veloce, ma non attendere. Costruiamo più calcolatori per tenere le più informazioni, per produrre più copie che mai, ma comunichiamo sempre meno.

Questi sono i tempi degli alimenti a rapida preparazione e digestione lenta, uomini grandi e piccolo carattere, profitti ripidi e rapporti poco profondi. Questi sono i giorni di due redditi ma di più divorzio, case più operate, ma sedi rotte. Questi sono giorni dei viaggi rapidi, dei diapers a gettare, della moralità throwaway, dei basamenti di una notte, degli enti di peso eccessivo e delle pillole che fanno tutto dall'acclamazione, al quiet, per uccidere. È un periodo in cui ci è molto nella finestra dello showroom e niente nello stockroom. Un periodo quando la tecnologia può portare questa lettera voi e un periodo quando potete scegliere ripartire questa comprensione, o colpire appena cancellazione…

Ricordi di; spenda un certo tempo con il vostro amava ones, perché non stanno andando essere intorno per sempre.

Ricordi, ad esempio di una parola gentile a qualcuno che osservi fino voi nel awe, perché quella persona piccola presto svilupperà in su e lascerà il vostro lato.

Ricordi di, dare un hug caldo a quello vicino voi, perché quello è l'unico tesoro che potete dare con il vostro cuore e non costa un centesimo.

Ricordi di, dire, “ti amo„ al vostro socio e vostro amava ones, ma soprattutto lo significano. Un bacio e un abbraccio ripareranno il hurt quando viene dalla parte interna profonda di voi.

Ricordi di tenere le mani ed essere il momento per qualche giorno quella persona non sarà là ancora.

Dia il tempo di amare, dare il tempo di parlare! E tempo di give di ripartire i pensieri preziosi nella vostra mente.

E RICORDI DI SEMPRE:

La vita non è misurata dal numero di aliti che prendiamo, ma entro i momenti che eliminano il nostro alito.

Was zählt!
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Eine Anzeige durch George Carlin:

Das Paradox unserer Zeit in der Geschichte ist, daß wir höhere Gebäude aber kürzere Tempers, breitere Autobahnen, aber schmalere Veranschaulichungen haben. Wir wenden mehr auf, aber haben kleiner, kaufen wir mehr, aber genießen kleiner. Wir haben grössere Häuser und kleinere Familien, mehr Bequemlichkeiten, aber weniger Zeit. Wir haben mehr Grad aber weniger Richtung, mehr Wissen, aber weniger Urteil, mehr Experten, dennoch mehr Probleme, mehr Medizin, aber weniger Wellness.

Wir trinken zu viel, rauchen zuviel, wenden zu recklessly auf, lachen zu wenig, fahren zu schnelles auf, erhalten zu verärgert, bleiben oben zu spät, stehen zu müdes, gelesen zu wenig, Uhr Fernsehapparat zu viel und beten zu selten.

Wir haben unseren Besitz multipliziert, aber unsere Werte verringert. Wir sprechen zuviel, lieben zu selten und hassen zu häufig.

Wir haben erlernt, wie man ein Leben, aber nicht ein Leben bildet. Wir haben Jahre dem Leben des Lebens nicht Jahren hinzugefügt. Wir sind vollständig zum Mond und zur Rückseite gewesen, aber Mühe haben, die Straße zu kreuzen, um einen neuen Nachbar zu treffen. Wir eroberten Weltraum aber nicht inneren Raum. Wir haben größere Sachen, aber nicht bessere Sachen getan.

Wir haben herauf die Luft gesäubert, aber beschmutzt der Seele. Wir haben das Atom, aber nicht unser Vorurteil erobert. Wir schreiben mehr, aber erlernen kleiner. Wir planen mehr, aber vollenden kleiner. Wir haben zu hetzen, aber erlernt nicht zu warten. Wir errichten mehr Computer, um mehr Informationen zu halten, um mehr Kopien als überhaupt zu produzieren, aber wir stehen weniger und weniger in Verbindung.

Diese sind die Zeiten der Schnellimbisse und der langsamen Verdauung, grosse Männer und kleiner Buchstabe, steile Profite und flache Verhältnisse. Diese sind die Tage von zwei Einkommen aber von mehr Scheidung, phantastischere Häuser, aber gebrochene Häuser. Diese sind Tage der schnellen Reisen, der Wegwerfwindeln, des throwaway Sittlichkeitsgefühls, der eine Nachtstandplätze, der überladenen Körper und der Pillen, die alles vom Beifall, zur Ruhe tun, um zu töten. Es ist eine Zeit, als es viel im Ausstellungsraumfenster und nichts im Stockroom gibt. Eine Zeit, wenn Technologie diesen Buchstaben holen kann Ihnen und eine Zeit, wenn Sie beschließen können entweder, diesen Einblick zu teilen oder Löschung gerade schlagen…

Erinnern Sie sich; verbringen Sie einige Zeit mit Ihrem liebte eine, weil sie nicht herum für immer sein werden.

Erinnern Sie sich, sagen Sie ein an freundliches Wort zu jemand, das bis zu Ihnen im Awe schaut, weil diese kleine Person bald aufwächst und Ihre Seite läßt.

Erinnern Sie sich, eine warme Umarmung bis die nahe bei Ihnen zu geben, weil der der einzige Schatz ist, den Sie mit Ihrem Herzen geben können und es nicht einen Cent kostet.

Erinnern Sie sich, „ich liebe dich“ zu sagen, zu Ihrem Partner und Ihr liebte eine, aber bedeutet es am allermeisten. Ein Kuß und umfassen reparieren Hurt, wenn es vom tiefen Innere von Ihnen kommt.

Erinnern Sie sich, Hände zu halten und den Moment für eines Tages diese Person zu schätzen ist nicht dort wieder.

Geben Sie Zeit zu lieben, Zeit zu geben zu sprechen! Und Gebenzeit, die kostbaren Gedanken in Ihrem Verstand zu teilen.

UND ERINNERN SIE IMMER SICH:

Das Leben wird nicht durch die Zahl Atem, den wir nehmen, aber bis zum den Momenten gemessen, die unseren Atem wegnehmen.

O que conta!
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Uma mensagem por George Carlin:

O paradox de nosso tempo na história é que nós temos uns edifícios mais altos mas umas têmperas mais curtas, uns Freeways mais largos, mas uns viewpoints mais estreitos. Nós gastamos mais, mas temos menos, nós compramos mais, mas apreciamos menos. Nós temos umas casas mais grandes e famílias menores, mais conveniências, mas menos tempo. Nós temos mais graus mas menos sentido, mais conhecimento, mas menos julgamento, mais peritos, contudo mais problemas, mais medicina, mas menos wellness.

Nós bebemos demasiado, fumamos demasiado, gastamo-lo demasiado recklessly, rimo-lo demasiado pouco, dirigimo-lo demasiado rápido, começamo-lo demasiado irritados, permanecemo-lo acima demasiado atrasados, levantamo-nos demasiado tired, lido demasiado pouco, tevê do relógio demasiado, e pray demasiado raramente.

Nós multiplicamos nossas possessões, mas reduzimo-nos nossos valores. Nós falamos demasiado, amamos demasiado raramente, e odiamos demasiado frequentemente.

Nós aprendemos como fazer uma vida, mas não uma vida. Nós adicionamos anos à vida da vida não aos anos. Nós fomos toda a maneira à lua e parte traseira, mas temos o problema cruzar a rua para encontrar-se com um vizinho novo. Nós conquistamos o espaço exterior mas o espaço nao interno. Nós fizemos coisas maiores, mas coisas nao melhores.

Nós limpamos acima do ar, mas polluted a alma. Nós conquistamos o átomo, mas não nosso preconceito. Nós escrevemos mais, mas aprendemos menos. Nós planeamos mais, mas realizamos menos. Nós aprendemos apressar-se, mas não esperar. Nós construímos mais computadores para prender mais informação, para produzir mais cópias do que sempre, mas nós comunicamo-nos mais menos e mais menos.

Estes são os tempos de alimentos rápidos e digestão lenta, homens grandes e caráter pequeno, lucros íngremes e relacionamentos rasos. Estes são os dias de duas rendas mas de mais divórcio, umas casas mais extravagantes, mas repousos quebrados. Estes são dias de desengates rápidos, de diapers descartáveis, do morality throwaway, dos carrinhos de uma noite, de corpos overweight, e de pills que fazem tudo do cheer, ao quiet, para matar. É uma época em que houver muito na janela do showroom e nada no stockroom. Uma época quando a tecnologia puder lhe trazer esta letra, e uma época quando você puder escolher compartilhar desta introspecção, ou para bater apenas a supressão…

Recorde; gaste alguma hora com seu amou, porque não estão indo estar ao redor para sempre.

Recorde, diga uma palavra amável a alguém que olha até você no awe, porque essa pessoa pequena logo crescerá acima e deixará seu lado.

Recorde, dar um hug morno a esse ao lado de você, porque aquele é o único tesouro que você pode dar com seu coração e não custa um centavo.

Recorde, dizer “eu te amo”, a seu sócio e seu amou, mas significam-nos sobretudo. Um beijo e um embrace emendarão o hurt quando vem do interior profundo de você.

Recorde prender as mãos e estimar o momento para someday essa pessoa não estará lá outra vez.

Dê a hora de amar, para dar a hora de falar! E tempo da elasticidade compartilhar dos pensamentos preciosos em sua mente.

E RECORDE SEMPRE:

A vida não é medida pelo número das respirações que nós fazemos exame, mas pelos momentos que removem nossa respiração.

Vad räknar!
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Ett meddelande av George Carlin:

Bryderit av samtiden i historia är, att vi har mer högväxt byggnader men kortare humör, mer bred motorvägar, men mer smal Viewpoint. Vi spenderar mer, men har mindre, oss köp mer, men tycker om mindre. Vi har större hus och mindre familjer, mer bekvämligheter, men mindre tid. Vi har mer grader men mindre avkänning, mer kunskap, men mindre dom, mer experter, yet mer problem, mer medicin, men mindre wellness.

Vi dricker för mycket, röker för mycket, spenderar för recklessly, skrattar för lite, drev fastar, får för ilskna, det för sena staget upp, utstyrseln som tröttas, för, läser för lite, klockaTV:N för mycket och ber för för sällan.

Vi har multiplicerat våra besittningar, men det förminskade vårt värderar. Vi talar för mycket, älskar för sällan och hatar för ofta.

Vi har lärt hur man gör ett uppehälle, men inte ett liv. Vi har tillfogat år till liv för liv inte till år. Vi har varit hela vägen till moonen och baksidaen, men har att besvära att korsa gatan för att möta ett nytt grann. Vi erövrade yttre utrymme men inte inre utrymme. Vi har gjort större saker, men inte bättre saker.

Vi har gjort ren upp lufta, men har förorenat soulen. Vi har erövrat atomen, men inte vår fördom. Vi skriver mer, men lärer mindre. Vi planerar mer, men utför mindre. Vi har lärt som ska rusas, men inte till väntan. Vi bygger mer datorer för att rymma mer information, till jordbruksprodukter kopierar mer än någonsin, men vi meddelar mindre och mindre.

Dessa är tiderna av snabbmat och långsam matsmältning, stora manar och det små teckenet, brant vinster och blir grund förhållanden. Dessa är dagarna av två inkomster men mer skilsmässa, mer fancier hus, men brutna hem. Dessa är dagar av ömt ställe snubblar, disponibla blöjor, throwaway moral, stativ för en natt, förkroppsligar övervikt, och pills, som gör allt från jubel, för att tysta, att döda. Det är en tid, då det finns mycket i visningslokalfönstret och ingenting i stockroomen. En tid, när teknologi kan komma med denna, märker till dig och en tid, när du kan välja endera att dela denna inblick, eller precis att slå borttagnings…,

Minns; spendera någon tid med dina älskade, därför att de inte går att vara runt om för evigt.

Minns något att säga som en sort uttrycker till någon, som ser upp till dig i awe, därför att den lite person som ska snart, växer upp och lämnar din sida.

Minns att ge en varm kram till den bredvid dig, därför att det är den enda skatten som du kan ge med din hjärta, och den inte kostar en cent.

Minns till något att säga, ”mig älskar dig” till din partner och dina älskade, men betyder allra den. En kyss och en omfamning ska lagningmen, när den kommer från djup insida av dig.

Minns att rymma räcker och cherish ögonblicket för someday den person som ska för att inte vara där igen.

Ge tid att älska, att ge tid att tala! Och givetid att dela de dyrbara tankarna i ditt varar besvärad.

OCH MINNS ALLTID:

Liv mätas inte av numrera av andedräkter som vi tar, men av ögonblicken som tar vår andedräkt bort.

Подсчитывает!
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Сообщение Джордж Carlin:

Парадокс нашего времени в истории что мы имеем более высокорослые здания но более скоро закалы, более широкие Freeways, но более узкие точки зрения. Мы тратим больше, но имеем, мы покупаем больше, но наслаждаемся. Мы имеем более большие дома и более малые семей, больше удобств, но меньше время. Мы имеем больше градусов но меньше чувство, больше знания, но меньше суждение, больше специалистов, но больше проблем, больше микстуры, но меньше wellness.

Мы выпиваем too much, курим too much, тратим слишком recklessly, смеемся над слишком маленьким, управляем слишком быстрой, получаем слишком сердитыми, остаемся вверх слишком последними, get up слишком утомленное, прочитанное слишком маленькое, мирим TV too much, и молим слишком редко.

Мы умножали наши владения, но уменьшали наши значения. Мы говорим too much, любим слишком редко, и ненавидим слишком часто.

Мы учили как сделать прожитие, но не жизнь. Мы добавляли леты к жизни жизни не к летам. Мы полностью к луне и задней части, но имеем тревогу пересечь улицу для того чтобы встретить нового соседа. Мы завоевали космическое пространство но внутренний космос. Мы делали более большие вещи, но более лучшие вещи.

Мы очищали вверх по воздуху, но polluted душе. Мы завоевывали атом, но не нашу предубежденность. Мы пишем больше, но учим. Мы планируем больше, но выполняем. Мы учили поспешить, но не ждать. Мы строим больше компьютеров для того чтобы держать больше информации, для того чтобы произвести больше экземпляров чем всегда, но мы связываем less and less.

Эти будут временами ед из закусочных и медленного пищеварения, большими людьми и малым характером, крутыми профитами и отмелыми отношениями. Эти будут дни 2 доходов но больше развода, более fancier домов, но сломанных домов. Эти будут дни быстро отключений, устранимых пеленок, throwaway morality, стойок одной ночи, overweight тел, и пилек которые делают все от cheer, к тиши, для того чтобы убить. Будет временем когда много в окне showroom и ничего в stockroom. Время когда технология сможет принести это письмо к вам, и время когда вы можете выбрать или делить эту проницательность, или как раз ударить delete…

Вспомните; потратьте некоторое время с вашим полюбил одни, потому что они не идут быть вокруг forever.

Вспомните, скажите добросердечное слово к кто-то которое смотрит до вас в благоговении, потому что та маленькая персона скоро вырастет вверх и оставит ваша сторона.

Вспомните, дать теплый hug до одно рядом с вами, потому что то будет единственным сокровищем, котор вы можете дать с вашим сердцем и они не стоят цент.

Вспомните, сказать, «я тебя люблю» к вашему соучастнику и ваш полюбил одни, но most of all намеревайтесь оно. Поцелуй и обнимать исправят повреждение когда оно придет от глубокой внутренности вас.

Вспомните держать руки и лелеять момент для someday той персоны не будет там снова.

Дайте время полюбить, дать время поговорить! И время податливости делить драгоценные мысли в вашем разуме.

И ВСЕГДА ВСПОМИНАЙТЕ:

Жизнь не измерена числом дыханий, котор мы принимаем, но к моменты которые принимают наше дыхание прочь.

Welke Tellingen!
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Een bericht door George Carlin:

De paradox van onze tijd in geschiedenis is dat wij langere gebouwen hebben maar korter maakt, bredere Snelwegen, maar smallere gezichtspunten aan. Wij besteden meer, maar hebben minder, kopen wij meer, maar genieten van minder. Wij hebben grotere huizen en kleinere families, meer gemakken, maar minder tijd. Wij hebben meer graden maar minder betekenis, meer kennis, maar minder oordeel, meer deskundigen, nog meer problemen, meer geneeskunde, maar minder wellness.

Wij drinken teveel, roken teveel, besteden te recklessly, lachen ook weinig, drijven te snel, worden te te laat boos, verblijf omhoog, staan ook vermoeid op, lezen ook weinig, letten op TV teveel, en bidden te zelden.

Wij hebben ons bezit vermenigvuldigd, maar onze waarden verminderd. Wij spreken teveel, houden te zelden van, en haat te vaak.

Wij hebben geleerd hoe te om het leven, maar niet het leven te maken. Wij hebben jaren aan het het levens niet leven aan jaren toegevoegd. Wij zijn al manier aan de maan en rug geweest, maar probleem dat de straat kruist gehad om een nieuwe buur te ontmoeten. Wij veroverden buitenruimte maar niet binnenruimte. Wij hebben grotere dingen, maar niet betere dingen gedaan.

Wij hebben de lucht schoongemaakt, maar de ziel verontreinigd. Wij hebben het atoom, maar niet ons nadeel veroverd. Wij schrijven meer, maar leren minder. Wij plannen meer, maar verwezenlijken minder. Wij hebben geleerd mee te slepen, maar niet te wachten. Wij bouwen meer computers om meer informatie te houden, om meer exemplaren te veroorzaken dan ooit, maar wij communiceren steeds minder.

Dit zijn The Times van snel voedsel en langzame spijsvertering, grote mensen en klein karakter, steile winsten en ondiepe verhoudingen. Dit zijn de dagen van twee inkomens maar meer scheiding, buitensporigere huizen, maar gebroken huizen. Dit zijn dagen van snelle reizen, beschikbare diapers, wegwerpethiek, één nachttribunes, te zware organismen, en pillen die alles van cheer, aan stil, doen doden. Het is een tijd wanneer er veel in het toonzaalvenster en niets in stockroom zijn. Een tijd wanneer de technologie deze brief aan u, en een tijd kan brengen wanneer u kunt verkiezen of om dit inzicht te delen, of om schrapping enkel te raken…

Herinner me; breng wat tijd met uw gehouden van degenen door, omdat zij niet gaan voor altijd zijn rond.

Herinner, zeg een vriendelijk woord aan iemand wie tot u in awe kijkt, omdat die kleine persoon spoedig uw kant zal zal groeien en verlaten.

Herinner me, om een warme omhelzing aan naast u te geven, omdat dat de enige schat is u met uw hart kunt geven en het niet een cent kost.

Herinner me, om, de „liefde van I u“ aan uw partner te zeggen en uw gehouden van degenen, maar beteken het bovenal. Een kus en een greep zullen gekwetst herstellen wanneer het uit diep binnen van u komt.

Herinner me om handen te houden en het ogenblik voor someday te koesteren dat de persoon niet daar opnieuw zal zijn.

Geef tijd te houden van, tijd geven te spreken! En geef tijd om de kostbare gedachten in uw mening te delen.

EN HERINNER ME ALTIJD:

Het leven wordt niet gemeten door het aantal adem die wij, maar door de ogenblikken hebben genomen die onze adem weg nemen.

ماذا يعدّ!
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
رسالة بجورج [كرلين]:

المفارقة من وقتنا في تاريخ أنّ يتلقّى نحن بنايات طويلة غير أنّ سجايا قصيرة, يوسع طريق سريعة, غير أنّ وجه نظر ضيّقة. نحن نّفق أكثر, غير أنّ يتلقّى بعض, يشتري نحن أكثر, غير أنّ يستمتع بعض. نحن نتلقّى منازل كبيرة وأسرات صغيرة, كثير ملائمات, غير أنّ أقلّ وقت. نحن نتلقّى كثير درجات غير أنّ أقلّ إحساس, كثير معرفة, غير أنّ أقلّ حكم, كثير خبيرات, مع ذلك كثير مشاكل, كثير الطبّ, غير أنّ أقلّ [ولّنسّ].

نحن نشرب [توو موش], يدخّن كثيرا, ينفق أيضا بتهوّر, يضحك أيضا بعض, يقود أيضا سريعة, يحصل أيضا يضجر, يبقى فوق أيضا متأخّرة, يفيق أيضا تعبة, يقرأ أيضا بعض, ساعة تلفزيون [توو موش], ويصلّي أيضا نادرا.

نحن قد ضاعفنا امتلاكنا, غير أنّ يقلّ قيمنا. نحن نتحدّث كثيرا, يحبّ أيضا نادرا, ويكره أيضا غالبا.

نحن قد علمنا كيف أن يجعل معيشة, غير أنّ لا حياة. نحن قد أضفنا سنون إلى حياة لا حياة إلى سنون. نحن قد كنّا [ألّ ث] طريق إلى القمر وظهر, غير أنّ يتلقّى اضطراب يعبر الشارع أن يلتقي جار جديدة. نحن غزانا [أوتر سبس] غير أنّ لا فراغ داخليّة. نحن قد أتمّنا أشياء كبيرة, غير أنّ لا أشياء جيّدة.

نحن قد نظّفنا فوق الهواء, غير أنّ يلوّث الروح. نحن قد غزانا الذرة, غير أنّ لا ضررنا. نحن نكتب أكثر, غير أنّ يعلم بعض. نحن نخطّ أكثر, غير أنّ ينجز بعض. نحن قد علمنا أن يستعجل, غير أنّ لا أن ينتظر. نحن نبني كثير حاسوبات أن يمسك كثير معلومة, أن ينتج كثير نسخ من في أيّ وقت, غير أنّ يتّصل نحن [لسّ ند لسّ].

هذا الأوقات ال [فست فوود] وهضم بطيء, رجال كبيرة ورمز صغيرة, أرباح شديد انحدار وعلاقات ضحلة. هذا الأيام من اثنان دخول غير أنّ كثير طلاق, منازل [فنسر], غير أنّ يكسر منازل. هذا أيام من رحلات سريعة, حفّاظة مستهلكة, أخلاقية مستهلكة, واحدة ليل حامل قفص, أجسام بدينة, وحبات أنّ يتمّ كلّ شيء من إبتهاج, إلى [قويت], أن يقتل. هو وقت عندما هناك كثير في الصالة عرض نافذة ولاشيء في ال [ستوكرووم]. وقت عندما تكنولوجيا يستطيع أحضرت هذا حرف إلى أنت, ووقت عندما أنت يستطيع اخترت إمّا أن يشارك هذا تبصر, أو أن فقط ضربت مفتاح للشطب…

تذكّرت; أنفقت بعض وقت مع ك أحبّ أحد, لأنّ هم يكون لا يذهبون أن يكون حوالي دائما.

تذكّرت, قلت كلمة لطيفة إلى أحد ما الذي ينظر حتّى أنت في رعب, لأنّ أنّ شخص صغيرة قريبا سينمو فوق وسيترك جانبك.

تذكّرت, أن يعطي ضم دافئة إلى الواحدة [نإكست تو] أنت, لأنّ أنّ يكون الثروة وحيد أنت يستطيع أعطيت مع قلبك وهو لا يكلّم سنة.

تذكّرت, أن يقول, "أنا حالة حبّ أنت" إلى شريكتك وك أحبّ أحد, غير أنّ [موست وف لّ] يعني هو. سيصلح قبلة واعتناق جرح عندما هو يأتي من داخل عميقة من أنت.

تذكّرت أن يمسك أيادي ودلّلت العزم ل يوما ما أنّ شخص لن [ب] هناك ثانية.

أعطيت وقت أن يحبّ, أعطيت وقت أن يتكلّم! ومرونة وقت أن يشارك الأفكار ثمينة في عقلك.

تذكّرت ودائما:

لا يقاس حياة بالرقم الأنفاس نحن نأخذ, غير أنّ بالأعزام أنّ يأخذ نفسنا بعيدا.